ว้าวุ่น

 

 
 
ว้าวุ่น....ร้อนรน....และเหนื่อยใจ
 
 
ความสุขแท้ๆอาจจะเป็นความสงบ
 
 
ในมุมเล็กๆ....ที่ไหนในโลกใบนี้ก็ได้
 
 
อยู่ที่ไหนนะ ที่แห่งนั้น
?
 
 
 
 
.......................
 
" ไพเราะ...ขั้นเทพ "
 
 
ว้าวุ่น
ว้าวุ่นว้าวุ่นว้าวุ่น


ฟั่นเฟือน - จันทนี กุลฑลจินดา

..........................

 

เรื่องราว....จากเช้าวันนั้น

 

 

ว้าวุ่น

ถ่ายผ่านกระจกเรือ สปีดโบ้ท สีออกมาฟ้าซะ

 

 

ว้าวุ่น

พยายามจะถ่ายเรือลำนี้ มีคำว่ามัลดีฟส์ข้างๆ แต่เรือกระเด้ง กระดึ๋งๆ เกิน สังเกตุจากน้ำกระเซ็น

 

 

 

ไป  HuvafenFushi เป็นวันสุดท้าย

.

.

.

 

ว้าวุ่น

อากาศดีๆ หลังวันฝนตก

 

 

ตอนแรกหอบเอาแลปทอปไปด้วย กะว่างานคงเสร็จเร็ว เหลือเวลาชิลๆ อาจจะไปนั่งเล่นเนตที่บาร์ริมหาด

หากาแฟอร่อยๆจิบ ยามบ่าย

 

แต่แล้ว โลกก็เล่นตลกกับฉันเสมอ

สรุปแล้วนู่น กว่าจะได้เบรคทานกลางวัน ปาไปเกือบๆจะบ่ายสามโมง

วิ่งหอบแห่กกลับมาทำงานต่อ จนตะวันลับหายวับไปกับตา

ยืนนานจนรู้สึกเหมือนส้นเท้าจะหลุดออกมา

ขางี้ชาไปหมด

 

 

ว้าวุ่น

 

 

 

ว้าวุ่น

 

 

เห้อ...

เหนื่อยแท้หนอ

ทำงานหนักเกินไปแล้วมั้งเรา

 

.......

 

 

ช่วงนี้รู้สึกเหนื่อยๆ เบื่อๆ ยังไงไม่รู้

ใจมันก็โหวงๆ พิกล

ตอนที่ออกมาทานกลางวันที่ Huvafenfushi

อารมณ์เปลี่ยวๆเลยนั่งถ่ายรูปไปเรื่อย

หน้าตาตอนนั้นเดาออกเลย ว่าหน้าเราคงเอ๋อ หน้าดู

เพราะใจใจมันก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอ่ะนะ

 

กลับมาบ้า มานั่งดูรูป แต่ละรูปที่ถ่ายมา.....มันกลายเป็นรูปว่างเปล่าหมดเลย

?

 

อย่าเพิ่งงง ว่าว่างเปล่า เเล้วมันจะมีรูป เป็นรูป ได้ยังไง

จริงๆคือรูปมันก็เป็นรูปแบบเดิมๆนั่นละ เพียงแต่รูปแต่ละรูปที่ถ่ายมาตอนที่ใจมันวุ่นๆอยู่นั้น

มันเป็นรูปที่มีสเปชเยอะๆ

พื้นที่กว้างๆ

ที่ปราศจาคสิ่งมีชีวิต

 

บางทีสิ่งพวกนี้มันก็สื่อความรู้สึกภายในใจของผู้ที่ต้องการถ่ายทอดมันออกมาได้นะ

คือเหมือนกับจะสื่อว่า

อารมณ์นี้ชั้นต้องการสเปซว่างๆ สงบๆ หน่อยได้ไหม

อะไรแบบนั้น

..

.

 

อย่าเพิ่ง งง

ดูรูปอาจหายงงได้

บ้างหรือเปล่าหนอ?

 

ว้าวุ่น

ว่างๆ

 

.....

 

 

ว้าวุ่น

โล่งๆ

 

....

 

ว้าวุ่น

ความทรงจำ...ที่บางครั้งก็เหลือไว้แค่รอยเท้า

 

......

 

 

ว้าวุ่น

นี่ก็ความว่างเปล่า....เพราะกินไปเกือบหมดแล้วเพิ่งถ่าย (- -")

 

 

.......

 

 

ว้าวุ่น

จะถ่ายโล่งๆ....แม่ง ลิ่วมาเข้าซีนเฉย ฮา (หลุดคอนเซปเลย เสียรมณ์จริง)

 

 

........

 

 

ว้าวุ่น

ท้องฟ้าโล่งๆ ในวันฟ้าโปร่ง

 

 

........

 

 

ว้าวุ่น

 

 

..........

 

รูปมันสื่อ?

สิ่งๆรอบๆตัวมันสื่ออารมณ์ หรือความรู้สึกนึกคิด ภายในใจแบบเราไม่รู้ตัว

ตอนนี้ถ้าถามนะ ว่าอยากทำไรมากที่สุด

ตอบได้เลย...

อยากจะหนีไปไหนก็ได้ ไกลๆเลย

ไปในที่ๆไม่มีคนรู้จักเรา

อยากไปคนเดียวด้วย

อยากทำไรบ้าๆบอๆ เหมือนเมื่อก่อน

ไม่อยากเป็นผุ้ใหญ่

อยากเป็นเด็กบ้าๆ เหมือนเมื่อวานซืน

 

....ไอ้เด็กเมื่อวานซืน....

 

.......................................................................................

 

หลังเลิกงาน เหนื่อยๆ เนือยๆ

เลยโทรหากิ๊กเก่า

นัดปาร์ตี้ไอติมกัน

 

ไอติม หวานๆ เย็นๆ อร่อยๆ

เป็นตัวดับทุข ได้ดีนักแล

อย่างน้อยก็วินาที ที่ตักเข้าปากละนะ

สุขล้ำ....ดีแท้

 

 

ว้าวุ่น

ความสุข ที่ละลายในปาก ไม่มีวันละลายในใจ (อ้วกกกกก)

 

 

 

ว้าวุ่น

สถานที่นัดพบกิ๊กเก่า....ร้านไอติม ที่ฝั่งแอร์พอร์ท

 

 

 

ว้าวุ่น

โฉมหน้ากิ๊กเก่า....ฮา (ชีวิตนี้มีเพื่อนอยู่คนเดียว ออกกล้องบ่อย)

 

.....

 

หลังจากอิ่มไอติม เราก็มีนัดก๊งกับเพื่อนๆพี่ๆคนไทย จากอนันตรา รีสอร์ท

ก๊งกันพอกรึ่มๆ ก็แยกย้ายกันกลับบ้านใคร บ้านมัน

เมามากไม่ดี เปลือง และเดี๋ยวอ้วกคาเรือ

เหตุเพราะพี่ๆต้องนั่งเรือกลับเกาะกันเป็นเวลาร่วมชั่วโมงครึ่ง

เกรงว่า พี่ๆเค้าจะแยกไม่ออกว่าอันไหนเมาเรือ อันไหนเมาเหล้า

เพราะฉนั้น เมา พอประมาณ จึงเป็นสิ่งที่น่าเอ็นดุที่สุดในเวลานี้...นะจ๊ะ

 

 

...............................................

 

 

ส่วน วันสองวันนี้

มัวยุ่งๆ กับเจ้าพวกนี้......

 

ว้าวุ่น

 

 

 

ว้าวุ่น

 

 

 

ว้าวุ่น

 

 

นี่แค่ประมาณ 1 % ของทั้งหมด

มีทั้งหมดร่วมสี่ร้อยไอเท็มได้

ถ่ายรูปกันอ้วกไปข้างนึงเลยทีเดียว

 

 

ปุจฉา..เชื่อหรือไม่ ? รูปข้างต้นเป็นผลงานจากน้องเขียว กล้องกระป๋อง ของดิฉัน

 

ข้อคิดประจำวัน

อย่าได้ดูถูกกล้องกระป๋อง

เพราะอย่างน้อย มันก็ช่วยชีวิตในวันที่งานเร่ง

และไม่มีกล้องอื่นๆ ดีๆ ไว้ใช้งาน

อยุ่ในมือขณะนั้นได้

 

จริงอย่างที่เค้าว่า....

แรงบันดาลใจ และงานดีๆ มักเกิดจากความขาดแคลน

อื้มมมมม

คม จริงๆ

 

........

 

ความขาดแคลน เป็นบ่อเกิดแห่งการสร้างสรรที่ดี

ดูอย่างนักออกแบบท่านนี้

เธอไม่มีโต๊ะคอมดีๆ

ลังกระดาษซ้อนๆ ก็ก่อให้เกิดผลงานดีๆได้

 

ว้าวุ่น

เก๋า จริงๆ

 

คม.....อีกแล้ว

................................................................................

 

 

ฉันมันคนเข้าใจยาก

ที่ไม่ต้องการให้ใครมาเข้าใจ

 

ว้าวุ่น

 

 

ไม่ใช่ว่าหยิ่ง

หรือเรียกร้องความสนใจ

 

 

ว้าวุ่น

 

 

แต่ตัวฉันเอง....ก็ยังไม่อาจจะเข้าใจ จิตใจของตัวเองได้เลย....ในบางครั้ง

 

......

 

ปล.

ผี อาร์ต ตัวแม่เข้าสิง

 

ปล.

อยากมามัลดีฟส์ แบบนักท่องเที่ยว ไม่อยากมาแบบทำงาน มีเสี่ยท่านใดสนใจอุปการะ ไหมคะ?

 

......

เพ้อเจ้อ...เหอะๆ

     Share

<< Tag ที่สุด & งานท่วมตัวตายยยยโปรดส่งมา...ให้ฉันที >>

 

 

 

Posted on Mon 15 Dec 2008 4:26
 

 

ชีวิตและการเดินทาง
หนี่ เตอะ ซี ไก้ ไห่ ห่าว มา ?
วันพฤหัสบดีที่ 1 มกราคม 2552
มัลดีฟส์...ก็มีซานต้าครอส
โปรดส่งมา...ให้ฉันที
ว้าวุ่น
Tag ที่สุด & งานท่วมตัวตายยยย
จดหมายเหตุ จากมัลดีฟส์....ถึงไทยเเลนด์
เกาหลี ฤ สบายดีหลวงพระบาง
W....xyz การเดินทางอีกครั้ง ของฉันที่มัลดีฟส์(2)
W....xyz การเดินทางอีกครั้ง ของฉันที่มัลดีฟส์(1)
 

 


งานเยอะเหมือนเคยน๊าพี่ สู้ๆ

คิดถึงพี่แนนมากมาย ช่วงนี้เหงาๆไงไม่รู้เบื่อเพ้อเจ้อเหมือนกัน

หรือว่าโรคนี้กำลังระบาด ^^
jj   
Wed 17 Dec 2008 14:22 [2]

อืม
รู้เลยว่าอารมณ์แบบนี้เป็นยัง พอมันเกิดขึ้นมาแล้วก็คล้ายๆว่าเราเป็นคนประหลาดเหมือนๆไม่มีใครเข้าจะ เพราะเราเองยังไม่เข้าใจตัวเอง


ปล่อยให้อารมณ์ล่องลอยไปสักพักก็ดีนะแนน ให้เป็นอิสระเหมือนนกที่อยู่บนฟ้าเหมือนปลาในทะเล....


ความสุขอยู่ไม่ไกลค่ะ
เทคแคร์นะจ๊ะ
anordinary   
Wed 17 Dec 2008 11:37 [1]

 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh