เรื่องมหัศจรรย์เกี่ยวกับเวลา

เวลาแห่งการรอคอยมักยาวนาน

แต่

เวลาแห่งความสุขมักผ่านไปอย่างรวดเร็ว

....

เผลอแปบเดียว...ก็ต้องกลับมาทำงานอีกแล้ว

วันหยุดผ่านไปเร็วมาก ราวกับเจ้าเข็มนาฬิกาตัวร้ายจะรีบทำงานให้จบวันไปเร็วๆแบบนั้น

-*-

เวลาแห่งความสุขที่ผ่านไป

เวลาที่หมุนไป

ความทรงจำยังเหมือนเดิม

..........................................

เพลงวันนี้อย่างแบ้ว...แต่เข้ากับอารมณ์นี้มาก

ป้าขอแบ้ววันนึงละกันนะ ^^

..........................................

หมายเหตุ***ไดอารี่วันนี้เป็นวันเริ่มทริปของ My Holiday คะ

Oh Godddd

เริ่มเลยละกันเนอะ

ออกเดินทางบ้ายบายจากคอนราดที่รักตั้งแต่เจ็ดโมงเช้า

ไฟล์เช้ากว่านี้มีอีกไหม ง่วงมากๆ....แต่ง่วงแค่ไหนเราก็จะปายยยย

อ่อ..ลืมเล่าเลยค่ะ คืนก่อนหน้าวันหยุดมีงานวันเกิดเพื่อนอีกต่างหาก

แนนอยู่ร่วมงานจนงานเลิกเลย แถมก่อนหน้านั้นก็งานยุ่งจนไม่มีเวลาแพคกระเป๋า

สรุปแล้วแนนมาแพคกระเป๋าเอาตอนเช้าตรู่

สามารถมาก....สาวชาวเกาะ

ถ่ายรูปนี้จากซีเพลน เห็นคอนราดเต็มๆจากมุมสูง แต่วันนั้นอากาศขมุกขมัวไม่สดใสเลย

ไปถึงมาเล่ตอนแรกก็เข้าออฟฟิสกะไปเครียงานนู่นนี่นั่น

ไปๆมาๆกลายเป็นคิดผิดที่เข้าออฟฟิส

T_T

ที่ว่าคิดผิดไม่ใช่อะไรเลย คือแบบแนนกับเจ้านายนี่ไม่เจอกันนานร่วมสองเดือนได้

คือแบบปกติเจ้านายเค้าจะเดินทางตลอด ไปประเทศนู้นประเทศนี้

จะได้คุยกันก็ทางโทรศัพท์เท่านั้น

ทีนี้พอเจอหน้ากันเลยเกิดอาการยาวววววววววววว

คือแบบ แกก็คุยเรื่องงานไปเรื่อย

คุยเรื่องสินค้าใหม่

คุยเรื่องร้านใหม่

แล้วก็วกมาเรื่องที่จะมีประชุมกับซัพพลายเออร์วันรุ่งขึ้น

เจี๊ยกกกกกกกก

ร้องเป็นภาษาลิงกันเลยทีเดียวงานนี้...ฮือๆๆ

คือดิฉันบุ๊ควันหยุดเพื่อมาฮอลิเดย์อ่ะคะ ไม่ได้มาทำงาน

แต่นะ ด้วยสปิริช ยังไงก็โออยู่แล้ว พอเจ้านายถามว่ายูสะดวกไปไหม

มีเหรอสาวชาวเกาะจะเซย์โนว....เอาเว้ย สู้ๆ

.

.

.

.

ตัดบทที่เช้าวันถัดมา...

แอ๊บแบ้ว...(-*-)

ตื่นเช้า อาบน้ำแต่งตัว เสื้อผ้าที่จะใส่ไปประชุมก็ไม่มี เลยเอาที่ดูโอเคไม่สวี้ดสว้ายมากเป็นพอ

ก็นะ รอบนี้บอกแล้วว่ากะมาพักผ่อนเต็มที่ เสื้อผ้าที่เตรียมมาก็พร้อมเดินหาดทั้งนั้น

งานด่วนเล่นเข้าแบบนี้ เอาแบบพอไปวัดไปวาได้เป็นพอเนอะ

มานั่งรอเจ้านายและชาวคณะที่ร้านกาแฟแถว Jetty no.7

ร้านกาแฟร้านเดิมๆที่นั่งประจำมาร่วมสามปีแล้ว

โด๊ปกาแฟแล้วก็เค้กเพิ่มพลังก่อนเลย

พอชาวคณะมาเราก็ออกเดินทางไปที่นี่กันเลย...

Hullule หรืออีกชื่อก็คือ Airport Hotel นั่นเอง

ใช้เวลาเดินทางโดยสปีดโบ้ทประมาณห้านาทีก็ถึงแล้ว

ใกล้ๆมาเล่คะ มองจากมาเล่ก็เห็นแอร์พอร์ท มองจากแอร์พอร์ทก็เห็นมาเล่

ประมาณบ้านพี่อยู่ฝั่งขะโน้น บ้านน้องอยู่ฝั่งขะนี้ ฮ่ะๆๆ

(แอร์พอร์ท กับ ตัวเมืองมาเล่ แยกเป็นสองเกาะคะ)

สระว่ายน้ำภายในโรงแรม...เมื่อก่อนมาใช้บริการบ่อยมาก เห็นแล้วอยากโดดน้ำจังเลย

แล้วก็ไม่พลาดกับการเป็น Miss Toilet ฮ่าๆๆๆ

...........

การประชุมก็ผ่านไปแบบชิลๆไม่เครียดอะไร

คุยกันไปแบบสบายๆ แล้วก็เลือกสินค้าคอลเลคชั่นใหม่ที่จะเอามาลงขายที่ร้านซีซันหน้าด้วย

ซัพพลายเออร์เจ้านี้น่ารักมากๆเลยคะ

เป็นบริษัทผลิตพวก Beach wear แล้วก็พวกกางเกงบอกเซอร์ว่ายน้ำของผู้ชาย

ยี่ห้อ Vileberquin จากประเทศฝรั่งเศส

ไอ้ที่น่าสนใจหน่ะไม่ใช่กางเกงนะ

แต่เป็นลูกชายหุ้นส่วนใหญ่เจ้าของบริษัทมากกว่า แง้วๆๆ ^^

งานนี้พี่แกลงทุนมาเปิดตลาดที่มัลดีฟส์เองเลย...

เห็นแวบแรกแบบเออ ผู้ชายคนนี้น่ารักจังเลย อัธยาศัยดีมากๆ

คือแบบคุยงานไป เค้าก็เป็นกันเองสุดๆ

แล้วแบบภาษาอังกฤษเค้ายังติดสำเนียงฝรั่งเศสมากๆ เหมือนพูดไม่ค่อยคล่องเท่าไหร่

เลยแอบมีการทำท่าประกอบซะหลายช็อต น่ารักดี ฮ่าๆ

..................

คุยงานเสร็จ เจ้านายก็ชวนไปทานกลางวันบนชั้น 4 ของแอร์พอร์ท โฮเทล

บรรยากาศใช้ได้เลยทีเดียว...และที่สำคัญเจ้านายเลี้ยง ฮ่าๆ ชอบเลย

แอบๆถ่ายมา เดินผ่านแล้วก็รีบๆกดถ่าย ไปกับผู้ใหญ่ แอบเกรงใจ

รีบถ่ายๆ เพื่อนถามจะถ่ายทำไมหนักหนา แนนตอบอย่างมาดมั่น...จะเอามาลงได ^^

จากชั้นสี่มองลงไปเห็นส่วนที่เป็นบีชที่เค้าทำขึ้นมาใหม่ สวยดี

.............

นั่งๆคุยกันสักพักอาหารก็มาเสิร์ฟ

เริ่มจาก

คอมพลิเมนทารี่ จาก เชฟ

อะไรไม่รู้ รู้แต่คำเดียวหมด

^^

คำเดียว...หายวับไปกับตา

ใบไม่คุ้นๆไหม เอามาประกอบฉากจากจานข้างบน ฮ่าๆ

ของเรามาแล้ว....เทมปุระรวม อร่อยๆ

ตบท้ายด้วยของหวาน...ชื่อไรไม่รู้ บราวนี่อะไรสักอย่าง

ตอนยกมาอย่างเลิศเลย แบบเหมือนบราวนี่โป๊ะด้วยไอศครีมอยู่บนกระทะร้อน

 แล้วเด็กเสริฟก็บอกว่า เด็วเค้าจะราดช็อคโกแลตให้นะ

พอเค้าเริ่มราด ควัรนก็ขโมงโฉงเฉง

ฮือๆๆๆ หัวเหม็นเลยอ่ะ จากไฮโซงานนี้กลายเป็นไฮซ้อทันที

ยิ่งขี้เกียจๆสระผมอยู่ แง้ T_T

Hulhule อ่านว่า ฮูลูลเล่ คะ เป็นชื่อเกาะที่ตั้งของแอร์พอรี์ท

กินไปชมวิวไป

แล้วก็ถ่ายรูปหมู่ในลิฟท์ (ไหนบอกว่าเกรงใจเจ้านาย ถ่ายรูปตลอด ฮ่าๆ)

............

กลับมาถึงมาเล่...ก็เข้าไปคุยงานกันต่อที่ออฟฟิส

ไปๆมาๆเจ้านายเดินออกมาบอกว่า

เย็นนี้ยูว่างไหม???

ยังไงก็ช่วยทำตัวให้ว่างด้วยนะ เพราะจะพาซัพพลายเออร์ที่เราไปคุยงานวันนี้ไปเลี้ยงข้าวที่รีสอร์ทใกล้ๆมาเล่นี่ละ โทรจองโต๊ะเรียบร้อยเสร็จสรรพ สำหรับสี่ที่ มัดมือชกมากๆๆๆ ฮือๆ

โอ้วว มายฮอลิเดย์

โอ้ว มายก้อดมากๆ

เจ้านายนัดเวลาอีกทีตอนสองทุ่ม

พาซัพพลายเออร์มาดูโชว์รูมก่อน แล้วก็นั่งเรือไปรีสอร์ทใกล้ๆแถวนี้ไปทานดินเอนร์กัน

งานนี้ไปกันแบบสองต่อสอง

ที่ว่าสองต่อสองคือ ฝากเค้าสอง ฝากเราสองไง

แต่เอานะ ซัพพลายเออร์เป็นสองหนุ่มหล่อเลยพอให้อภัยได้ ^^

.........

ถึงเวลานัดก็เจอกันออกเดินทางกันทันที

งานนี้แนนมีแอบเบอะอีกแล้ว

เพราะตอนกระโดดขึ้นเรือแล้วแบบฝนมันเพิ่งตก เรือมันก็เลยลื่น

งานนี้แนนเลยจับกบเข้าให้ แถมวันนั้นกระแดะใส่ส้นสูงอีก

อย่างอายอ่ะคะ ฮือๆ

แถมรองเท้าสายหลุดออกมาอีก

แต่ด้วยความมั่นดิฉันหันไปบอกทุกคนว่าไม่ต้องวอรี่ แอมโอเค ม้ากๆ ฮ่าๆ

แถมถอดรองเท้าแล้วเดินติงเปล่าขึ้นเรือซะอย่างงั้น

นึกแล้วตลกตัวเองอ่ะ แต่งตัวซะหรู ดันเดินเท้าเปล่าหิ้วรองเท้าขาดๆขึ้นเรือ

ที่ทำไป ไม่ใช่อะไร แต่แอ๊บแกล้งเนียนแก้เขิน ฮ่าๆ

แล้วบทสนทนา...บางอย่างก็เริ่มขึ้น

กรุบกริบ อิอิ

พ่อหนุ่มคนนั้น..ยู โอเคไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่าครับ

สาวชาวเกาะ..โอย ไม่เลยค่ะ ไม่เจ็บเลย (จริงๆเจ็บติงจะแย่ ฮือๆๆ)

พ่อหนุ่มคนนั้น...แน่ใจนะครับว่าไม่เจ็บอ่ะ เช็คดูดีๆนะ

สาวชาวเกาะ...แหะๆ จริงๆก็เจ็บแหละคะ แต่มันไม่ได้มากมาย เดี๋ยวก็หาย คุณไม่ต้องตกใจไปหรอก เนี่ยเหตุการณ์ปกติสำหรับชั้น เรื่องเป๋อเนี่ยประจำละ

งานนี้ทั้งเรือเลยขำกลิ้งกันไป

-*-

เปิ่นกว่านี้ได้อีกนะเนี่ย

ไปถึงรีสอร์ทก็ไปดินเอนร์กันร้านอาหารริมหาด

อาหารอร่อยและไฮโซมากกกกก

มื้อนั้นท่าทางเจ้านายแนนจะจ่ายไปอ่วมอยู่ เสียดายมากไม่ได้ถ่ายรูปมาเลย

อ่ะนะ ไปทำงานเนอะ กลัวว่าจะไม่เหมาะ

และที่สำคัญหนุ่มฝรั่งเศสน่ารักคนนั้นสั่งไวน์รสชาดเยี่ยมมากอีก

โอย...นั่งจิบไวน์ไปมองคนน่ารักไปนี่มันเพลินดีจังน้อ

ฮ่าๆๆๆ งูที่หัวเดี๊ยนเริ่มขู่ฟ่อๆทันที ฮ่าๆ

แต่แบบเค้าน่ารักมากเลยอ่ะคะ สุภาพบุรุษมากๆ

ตอนแนนสั่งอาหารมีการหันมาถามอีกว่ายูกินอะไรอ่ะ

พอบอกไป เค้าก็แบบ เออ งั้นเอาเหมือนยูละกัน

กรี๊ดดดด ใจตรงกันนะเนี่ย พ่อรูปหล่อ ฮ่าๆ

แถมชวนคุยเรื่องเมืองไทยตลอดเลย

บอกว่าชอบเมืองไทยอย่างงู้น อย่างงี้ (แล้วชอบสาวไทยป่าวน้อ ฮ่าๆ)

คุยว่าเคยไปสุโขทัยมา แล้วพอแนนบอกว่าบ้านเกิดแนนเองละ เค้าก็ตื่นเต้นใหญ่

บอกชอบจัง อยากกลับไปเมืองไทยอีก ^^

โอย พูดถึงแล้วน้ำลายหก เอ้ย ไม่ใช่ละ ฮ่าๆ

พอเสร็จจากอาหารมื้อค่ำ เราก็สั่งคนเรือพาแขกคนสำคัญทั้งสองกลับไปส่งที่แอร์พอร์ทโฮเทลกัน

เพราะเค้าพักกันที่นั่น

ช็อตสำคัญมันอยู่ตอนก่อนเค้าจะลงเรือค่า

^^

เค้ารอให้ทุกคนลงไปก่อน เหมือนเค้ารีๆรอๆอะไรเลย

พอเจ้านายแนนหันหลังปุ๊บ พี่แกก็หันมาจับมือ แล้วบอกว่า

พ่อหนุ่มน่ารัก...ขอบคุณมากนะครับ อาหารค่ำวันนี้อร่อยมากๆ ยินดีที่ได้รู้จักคุณ วันนี้ผมสนุกมากเลย ขอบคุณมากๆจริงๆ ถ้ามีโอกาสหวังว่าเราคงจะได้พบกันอีกนะครับ.....

สาวชาวเกาะ...ไม่พูดอะไรมัวเเต่อึ้งอยู่ งงๆ

ว่าแล้วพ่อหนุ่มน่ารัก ก็เอามือช้านไปจุ๊บ

เว้ยเฮ้ยยยยย

ทำเนียมฝรั่งเป็นเรื่องธรรมดาป่าวไม่รู้

แต่เดี๊ยนทึกทักไปแล้ว ฮ่าๆๆๆ

ทำไมเพื่อนเค้าอีกคนไม่เห็นมาจุ๊บเดี๊ยนเลยอ่า ทำไมหนุ่มคนนี้ร่ำลาอาลัยอาวรคนเดียว

กรี๊ดๆๆๆๆๆ

โอ้ว แม่เจ้า อยากให้มีประชุมต่อสักสิบวัน ^^

บทสรุปของเรื่องนี้

1.พอกลับมาถึงห้อง เพิ่งนึกได้ว่าลืมให้นามบัตรเค้า กรี๊ดดดด แถมนามบัตรพ่อหนุ่มคนนั้นก็อยู่ที่เจ้านายด้วย จบกันงานนี้ จบข่าวแบบไม่ต้องมีโฆษณาขั้รเลยทีเดียว ฮือๆๆ

2.เลิกฝันหวาน เพราะเค้าแต่งงานแล้ว ฮ่าๆๆๆ (แอบเห็นแหวนที่นิ้วนางข้างซ้ายตั้งแต่แรกละ)

จบกัน

-*-

......

ข้ามช็อตมาที่อีกวัน

วันนี้ตื่นมาไม่มีโปรแกรมไปไหน

บุ๊ควันหยุดมาห้าวัน

ทำงานปาไปสองวันติดๆ วันนี้ตื่นมาไม่สบายฉลองเลย แอบเซ็งมาก

ตอนแรกนึกว่าไม่หนักหนาอะไร

ไปๆมาๆรู้สึกไม่ไหวเลยไปโรงพยาบาลดีกว่า

หมอวัดไข้ถึงขั้นจะจับฉีดยาแล้วก็ให้แอดมิดด้วย

จะแอดได้ไงละคะหมดขา วันรุ่้งขึ้นแนนต้องไปทริปกับเพื่อนๆถ้าแงกอยู่โรงพยาบาลนะ

งานนี้สาวชาวเกาะต้องคลั่งตายแน่ๆ

อนาถแท้ชีวิตชั้น

งานนี้เลยขอยาแบบแรงๆมาซะเลย

เป็นตายไงก็เท่ากันละ ไงก็ต้องไปเที่ยวให้ได้

ไม่ล้มแพลนเด็ดขาด

แถมห้องพักก็จองไปแล้วด้วย

(มุ่งมั่นมากกับการไปเที่ยวเนี่ย ฮ่าๆ)

ก่อนกลับห้อง เดินมึนๆเข้าร้านอาหารไทย

ทานอะไรไม่ค่อยลงเลย

แต่สั่งมาซะเต็มโต๊ะ

ศาลาไทยเหมือนเคยๆ อร่อยสุดในมัลดีฟส์แล้ว

คิดถึงล้านนาบ้านเรา

มุมซ้ายข้าวต้มกุ้งสำหรับคนป่วย ที่เหลือเจ้าภาพเค้าสั่ง กินไม่หมดอีก เสียดายมากๆ มื้อนี้หมดไปห้าสิบดอล จะแพงไปไหนเนี่ย เห้อออ (กินฟรียังบ่นอีก ฮ่าๆ)

หน้าตาป่วยไข้มากๆ เห้อ

...

จบไปสำหรับสามวันฮอลิเดย์แบบไม่ฮอลิเดย์เลย

ทำงานไปซะสองวัน

ป่วยไปอีกหนึ่งวัน

หมดกัน...

พรุ่งนี้จะมาอัพต่อนะคะ

แล้วจะพาไปเที่ยว Paradise Island ด้วยกันนะคะ

ขนาดป่วยยังแอ๊บได้ สามารถ มากๆ

...............

รักกันจริง..โปรดติดตามตอนต่อไป

โอ้วมายก้อดดดดดดดดดดดด