ถึงเวลาแล้วสินะ
เวลาที่ฤดูร้อน...กำลังจะหมดไป
ฉันไม่ได้มีความผูกพันธ์อะไรพิเศษอะไรกับฤดูร้อนนี้
เพียงแค่รู้สึกว่า....ช่วงเวลาที่ผ่านมาในฤดูนี้ในแต่ละวัน
มันช่างมีสีสันอย่างน่าประหลาดนัก
สายฝนเริ่มโปรยปราย...จากเบาบาง
และกระหน่ำอย่างไม่หยุดยั้ง
เหมือนจะมีพายุด้วยหรือเปล่า
^^
.
.
.
Next Station....
Lonely Season !!!!
............
ฤดูเหงา (ฤดูฝน)
กำลังจะมาจริงๆเหรอ???
.............
เติมใจให้กัน...
เวอร์ชันพี่จุ้ย ศู บุญเลี้ยง
เพิ่งจะรู้ว่าเพลงนี้พี่จุ้ยเป็นคนแต่ง
พี่จุ้ยบอกว่า...มีท่อนหนึ่ง แกเขียนในเพลงว่า
ห่างไกลกันเกินครึ่งฟ้า...หากยังมีใจคุ้นกัน
แต่คนชอบเอาไปร้องว่า...หากยังมีใจถึงกัน
พี่แกว่า
ถ้าหากใจมันถึงกันก็จริง...แต่ถ้าหากไม่คุ้นกันละก็
มันจะแย่เอานะ
...
หืมมม จริงของพี่แกแหะ
^^
.............
กลับมามัลดีฟส์ได้สิบวันแล้วเหรอเนี่ย
ไม่น่าเชื่อเลยแฮะ
เวลาเหมือนจะผ่านไปเร็ว
แต่กว่าจะเข็มนาฬิกาจะหมุนผ่านไปแต่ละวินาที....ทำไมรู้สึกว่ายาวนานนักนะ
????
เวลาชาวเกาะมักจะเดินอย่างเชื่อช้ากว่าเวลาชาวกรุงเสมอๆ
ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน
.........
5
4
3
2
1
0
ลำดับก่อนหลัง
เรียบเรียง...จากเมื่อสิบวันก่อน

สุวรรณภูมิ...ไทยแลนด์
จากเมืองไทยมาแบบกระดี้กระด๊า
ที่ว่ากระดี๊กระด๊าไม่ใช่อะไร
เพราะอารมณืความสนุกของวาเคชั่นมันยังค้างคาอยู่
แต่แอบมานอยก่อนจะขึ้นเครื่องนี่ละน๊า
หืมม...
โทรศัพท์เจ้าปัญหา
^^
ตอนแรกอุ๋ยโทรมา...ทำเสียงเศร้า เรากำลังจะไป เพื่อนก็น่ารักอุตส่าห์โทรหา
สักพักยายปุ้ยเลยโทรหาปุ้ย บอกว่าจะขึ้นเครื่องแล้วนะ....เพื่อนสาวเสียงสั่นๆร้องไห้....จ๋อยเลยแนนเอ้ย
โทรกลับหาอุ๋ย...ใช่ป่าวนะจำไม่ได้ แต่ได้ยินเสียงเพื่อน...กระซิกๆ
สักพักเจเจโทรมา....ร้องไห้
Y_Y
จิตตกเลยทีนี้
เปลี่ยนไฟท์ทันไหมเนี่ย
ไม่ปงไม่ไปมันแล้วมัลดีฟส์เนี่ย
แต่นะ...คงไม่ทันแล้วละ
อีกสิบนาทีจะถึงเวลาขึ้นเครื่องขึ้น
กรรม ของ เวร
:P
ขอบคุณ
เพื่อนๆมากๆที่ยังห่วงใยกันเสมอๆ...แม้วันจาก
มัลดีฟส์ใกล้ๆเมืองไทยแค่นี้เองนะ
อีกไม่นานก็คงจะได้เจอกันอีก
ขอบใจจริงๆ....ที่รักและห่วงใยกันขนาดนี้

วิวสุวรรณภูมิแอร์พอร์ท....ขึ้นเครื่องละ
พอขึ้นเครื่องได้
ใจก็ปิ๋วเลย
รีบโทรหาพ่อ กับแม่ ก่อนที่จะต้องปิดเครื่องเพราะได้เวลาเครื่องออกทุกที
.
.
.
ใจหาย...อีกแล้วสิน๊า

สายการบินเดียวที่บินตรงจากไทยไปมัลดีฟส์คะ

มองผ่านหน้าต่าง...เห็นสุวรรณภูมิก่อนจาก

แอร์พอร์ท...ไทยเเลนด์
คุยกะไอ้กี้ก่อนเครื่องออกก็แบบใจหาย....ชอบกล
สองคนนั่งอึ้งๆทึ่งๆ
มากันแปบๆ
กลับเกาะกันอีกแล้วสินะ
Y_Y

คุณนายกี้พร้อมเดินทางละ


เครื่องเริ่มหมุนๆเพื่อเตรียมตัวเทคออฟละ


ระหว่างรอเครื่องออก
ก็ถ่ายรูปเล่นไปเรื่อย...
มองนู่น มองนี่
แอร์พอร์ทบ้านเรานี่ทันสมัยกว่าที่มัลดีฟส์ตั้งแปดล้านเท่า
เทคโนโลยี อะไรๆ ก็โมเดิร์นกว่าเยอะ
ทำไม๊ ทำไม
เศรษฐกิจบ้านเราถึงไม่ดีเท่าบ้านเค้าน้อ
แนนไปอยู่นู่นจะสามปี ค่าเงินบ้านเค้าต่อ USD ไม่เคยเปลี่ยนแปลงเลย คงตัวถาวร
อืมมมมม

ชอบอารมณ์ตอนอยู่บนท้องฟ้าจัง
ท้องฟ้าด้านบนมองลงมา...มันมีสเน่ห์อย่างบอกไม่ถูกเลย
ในขณะเขตน่านฟ้าไทยเริ่มจะค่ำแล้ว
แต่ที่เห็นลิบๆพระอาทิตย์ยังคงส่องแสงอยู่
ที่เป็นอย่างนี้เหตุผลง่ายๆที่คิดเป็นตุเป็นตะเอาเองก็คงเพราะโลกกลมละมั้ง
โลกเราก็หมุนวนรอบๆพระอาทิตย์ตามเรื่องตามราวไปเรื่อยสินะ
เวลาไทยเร็วกว่ามัลดีฟส์สองชั่วโมง....ฝั่งเราก็เลยค่ำเร็วกว่านิดหน่อย
ขณะที่อีกฝั่งยังเป็นเวลาเย็นย่ำอยุ่
เหมือนเรากำลังวิ่งไล่จับแสงอาทิตย์แหะ
ธรรมชาติมักมีสิ่งเล็กๆน้อยๆให้เราได้สนุกและตื่นเต้นตามเสมอๆเนอะ





วิ่งไล่จับกับพระอาทิตย์

เมฆเทาๆแบบนี้ ข้างล่างฝนคงตกอยู่แน่ๆเลย

อยากนั่งตรงปีก...ลมคงเย็นดี ฮ่าๆ

อืม..

มองผ่านหน้าต่าง
หมอนของสายการบินนี้ลายสวยดี
......
พอเครื่องแลนด์ถึงพื้นสนามบินมัลดีฟส์ปุ๊บ
แนนกับไอ้กี้มองหน้ากัน...พร้อมทั้งถอนหายใจเหือกใหญ่
เอาเนอะสู้ๆ
ได้เวลาลำบากตากตรำอีกแล้วสิน๊า ฮ่ะๆ
ติดอยู่มาเล่เกือบๆจะสี่วัน
เหตุเพราะต้องเข้าออฟฟิส เครียงาน เอาของฝากไปให้เพื่อน
แล้วก็อีกสารพัดสารเพ
กว่าจะได้เวลากลับเกาะก็เล่นเอาแอบเซ็งๆไปเหมือนกันนะนี่
................
แล้วก็ได้เวลากลับเกาะซะที
ส่วนตัวแล้ว ถ้าพูดถึงมัลดีฟส์จะชอบอารมณ์ของการอยู่เกาะมากกว่า
จริงอยู่...ที่นานๆทีก็แอบอยากเข้าเมืองมาชอปปิ้ง ทานอาหารไทย อะไรกับเค้าบ้าง
แต่เต็มที่อาทิตย์นึงนี่ก็เต็มกลืนแล้ว
เมืองกรุุงบ้านนี้ไม่น่าอภิรมย์เท่ากรุงเทพบ้านเฮาหรอก
สาวชาวเกาะคอนเฟิร์ม
.
.
.
ได้ไฟท์เช้าตรู่กับเกาะพร้อมพี่สาวคนสวย
พี่กานต์ที่แนนไปเจอเค้าที่เมืองไทยพร้อมลูกสาวคนสวยของพี่เค้า
ลองย้อนๆอ่านไดหน้าเก่าๆดูเอานะคะ
พี่เค้าเพิ่งตามกลับมาจากไทย..โชคดีเลยได้กลับเกาะพร้อมกัน
แต่แอบเซ็งนะ
เช็คอินซีเพลนตั้งแต่ตีห้าครึ่ง...
สรุปทั้งคืนก่อนกลับเลยไม่ได้นอนซะงั้น...กลัวไม่ตื่น ฮ่าๆ
....
ไม่รู้เบื่อกันหรือยังน้อ
ภาพบนซีเพลน...แบบเดิมๆ
มุมเดิมๆ
แต่เวลาไม่เหมือนเดิม
:P

ชอบรูปนี้....พี่กานต์ดูเหงาๆดี

รีสอร์ทอะไรไม่รู้...ถ่ายมาไม่ชัดเลย อากาศขมุกขมัวมากๆ
กลับมารอบนี้มัลดีฟส์ก็ต้อนรับเราด้วยสายฝนที่ชุ่มฉ่ำกันตั้งแต่วันแรกเลยเชียว
อากาศขมุกขมัวเอามากๆ
ท้องฟ้ามีแต่เมฆสีเทาๆ ทมึนๆ ลอยเกลื่อนเป็นปื้นไปหมด
ไม่ชอบอากาศแบบนี้เลย....
นอกจากจะทำให้จิตตกเอาง่ายๆ...ยังเฉอะแฉะน่าเบื่ออีกต่างหาก
อยากให้หน้าฝนหมดไปเร็วๆ
โอมเพี้ยงงง

ถ่ายรูปออกมาทมึนมากๆ อากาศไม่ปรอดโปร่งอย่างแรง

แอบถ่ายห้องนักบิน...โอ้วเครื่องเก่าเหลือคณา ชีวิตชั้นแขวนอยู่บนเส้นด้ายจริงๆให้ตายสิ

แวะส่งผู้โดยสารที่เกาะอื่นก่อน...ที่เห็นกางเกงสีเขียวขาสั้นนนั่น ไพรอท นะคะ ยูนิฟอร์มทะเลมากๆ

โอ๊ะ เรือเค้ามารับแล้ว
....
อยู่นี่คงไม่ได้อัพบ่อยๆเหมือนอยู่เมืองไทยแล้วละ
ส่วนหนึ่งเพราะเพิ่งจะกลับมาจากวันหยุดงานเลยถาโถมเหมือนคลื่นซุนามิก็ไม่ปาน
ขอไปจัดระเบียบชีวิตสักนิด อะไรๆก็คงจะดีขึ้นอ่ะนะคะ
แถมอินเตอร์เนตที่นี่ก็แบบให้อารมณ์ทะเลม้ากมาก
เต่าเต็มเล้ยยยย
จะโหลดอะไรแต่ละทีนะ เอื่อยเหลือใจ
Y_Y
ขอบคุณทุกๆคนที่ทิ้งคอมเม้นไว้นะคะ
จะค่อยๆทะยอยตามไปทักทายให้ครบทุกท่านเลย
รอหน่อย ช้านิด อย่าว่ากันนะ
ชาวเกาะเนตเต้าเต่า...อย่าถือสาเลยน้อ
......
เติมใจให้กัน
ตอบใจตัวเองมานาน แอบรอคอยเธอก็รู้
อยากให้เธอลองตรองดู ในความทรงจำเก็บไว้
ต่างคนมีทางต้องเดิน อาจมีเวลาต้องไกล
หนึ่งคนยังคงคอยใจ ยังคงคอยไปอย่างนั้น
อยู่ไกลจนเกินครึ่งฟ้า แต่ยังมีใจคุ้นกัน
จะโยงใยความสัมพันธ์จนมาพบกันใกล้ตา
ต่อเติมแรงใจเมื่อท้อ แบ่งปันในยามทุกข์ตรมไม่หวั่น
ต่างคนเติมใจให้กันเติมใจซึ่งกันจนเต็ม
ตอบใจตัวเองมานาน แอบรอคอยเธอก็รู้
อยากให้เธอลองตรองดูในความทรงจำเก็บไว้
ต่างคนมีทางต้องเดิน อาจมีเวลาต้องไกล
หนึ่งคนยังคงคอยใจ ยังคงคอยไปอย่างนั้น
อยู่ไกลจนเกินครึ่งฟ้า แต่ยังมีใจคุ้นกัน
จะโยงใยความสัมพันธ์จนมาพบกันใกล้ตา
ต่อเติมแรงใจเมื่อท้อ แบ่งปันในยามทุกข์ตรมไม่หวั่น
ต่างคนเติมใจให้กันเติมใจซึ่งกันจนเต็ม
ต่างคนเติมใจให้กันเติมใจซึ่งกันจนเต็ม
^^
.....
สวีดัส...สวัสดี
ค่ะ
ปล.ไม่มีรูปเจ้าของไดไม่ต้องแปลกใจ (ปกติชอบถ่ายรูปตัวเองอ่ะนะ ฮ่ะๆ) น้องเขียวยังส่งซ่อมอยู่ที่ศุนย์โซนี่ ไทยแลนด์เจ้าค่ะ แต่เห็นปาปี๊โทรมาบอกว่าซ่อมเสร็จแล้ว แต่ไม่รู้จะข้ามทะเลมาถึงที่นี่เมื่อไหร่นะ
รอ ร้อ รอ ละ