อีกเก้าวันเอง

อีกเก้าวันที่ต้องกลับไปติดเกาะเหมือนเคยๆ

แค่คิดก็ปวดจายยยย

.....

.....

ก่อนมาก็คิดถึงเกาะ

พอจะกลับ กลับโหยหาอากาศคนเมือง

ไม่มีความพอดีอยู่ในสารระบบของชีวิตจริงๆ

.....

หลายๆวัน....

1.ยุ่งๆกับเจ้านาย

2.สปาพาใจสงบ

3.อาหารไทยชนะเลิศ

4.ปาร์ตี้สาวโสด

.............

กลับมาวาเคชั่นนี้เรียกว่าได้

หยุด

พัก

และ...คิด

แบบเต็มที่จริงๆ

ได้ทำอะไรอย่างที่ใจอยากทำ...ที่มันค้างคามานานเกือบสองเดือน

คิดมากนาน ว่าจะทำหรือไม่ทำดี

ตั้งแต่วันที่เลิกคุยกันไป ก็ตั้งใจเลยว่า จะไม่ยุ่งกันอีก

แนนลบทุกอย่างที่เกี่ยวกับคุณทิ้งหมด

ลบเอ็มเอสเอ็น

ลบเมล

ลบคอนแทคสารพัด

ลบเบอร์โทร

(แต่ดันมาเจอมันค้างอยู่ในเครื่องซะงั้น คุณเลยซวยไปโดนโทรไปก่อกวน ฮ่าๆ)

แต่มันเหมือนยังมีอะไรไม่รู้คาใจอยู่...แบบนั้น

จริงๆแล้ว ถ้าคุณเข้ามาอ่าน

อยากบอกจริงๆนะ

ว่าแนนไม่ได้มีเจตนาจะรบกวน หรือทำให้คุณลำบากใจอีก

คือแนนค่อนข้างเข้าใจ ว่าของอย่างนี้ฝืนไปมันก็ไมได้

เรื่องแบบนี้...ต่อให้เราพยายามเท่าไหร่ แต่ถ้ามันฝืน มันก็เท่านั้น

แนนเองก็เป็น

พยายามอย่างที่สุด...ที่จะรักใครอีกคนให้ได้

ให้ตายสุดท้าย....ใจเราเองแหละจะเป็นคนตัดสินอะไรๆทั้งหมด

ใจมันจะบอก...เฮ้ย ฝืนไปป่าว ไรแบบนี้

แล้วคำตอบที่ได้ก็คงทำแค่ เซย์บายกันไป

เสียใจไหม??? ที่อะไรๆมันลงเอยแบบนี้

ยอมรับว่าเสียใจมาก และก็ยังคงเสียใจอยู่

อ่ะๆ อย่าเข้าใจผิดว่าจะมาขอความเห็นใจนะคะ

แบบนั้นแนนไม่ทำแน่ๆ....แค่อยากระบายความรู้สึกนะ ว่ารู้สึกยังไง

มีคนเคยบอกว่า....ถ้าเราเสียใจมากๆ ไม่ว่ากับเรื่องอะไรก็ตาม

แสดงว่า

เราก็เคยมีความสุขกับเรื่องตรงนั้นมากๆเช่นกัน

และยอมรับเลยว่า

แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ

สั้นๆ....แบบบางคนอาจไม่ทันรู้สึกด้วยซ้ำ

แต่สำหรับชั้น มันเป็นช่วงเวลาดีๆที่จะจดจำไว้เลยทีเดียว

จริงๆตอนนี้รู้สึกดีขึ้นเยอะ

อย่างน้อยก็ได้ทำตามที่ใจตัวเองมันเรียกร้องแล้วละ

ที่ผ่านมาเหมือนต่อสู้กับความรู้สึกตัวเองมาตลอดนะ

เกลียด แค้น ให้อภัย รัก โกรธ

และ...อะไรๆ อีกสารพัด

อยากโทรหา

อยากแมสเสจหา

แต่ตอนแรกคิดว่าไม่มีเบอร์....เพราะคิดว่าลบหมดไปแล้ว

อารมณ์มันแบบ คาๆหน่ะ เข้าใจไหม

อยากคุยด้วยอีก...อยากไถ่ถาม

แต่ไม่รู้จะติดต่อยังไง เพราะไม่มีคอนแทคอะไรกันแล้ว แบบนั้น

พอมาเจอเบอร์โทรค้างอยู่ในเครื่อง ก็เลยดีใจ

กดโทรหาไปวันนั้น

ยอมรับตอนแรกว่าจุกใช้ได้ ที่แบบโทรไปแล้วเจอสิ่งตอบกลับมาอย่างว่า

แต่นะ

ตอนนี้ยอมรับเลยว่าสบายใจแล้วละ

อย่างน้อยก็ได้ทำไปแล้ว

ได้ทำไอ้สิ่งที่อยากทำที่สุดไปแล้ว

ไม่มีอะไรต้องค้างต้องคากันอีก...แบบนั้น

การได้ทำอะไรตามใจตัวเองต้องการ

ทำไปโดยไม่หวังอะไรตอบแทน

แค่ทำตามที่ใจมันสั่ง

มันสบายใจแบบนี้นี่เอง

(รู้งี้ทำไปนานแล้วละ)

อดีตดีๆ ก็จดจำกันไป

เรื่องอะไรไม่ดี....จะจำก็ได้

แต่สำหรับชั้น ขอเลือกจำแต่เรื่องที่นึกถึงแล้วทำให้ยิ้มไม่หุบมากกว่า

มันสุขใจกว่า

มันอุ่นใจกว่า

มันทำให้แอบยิ้มได้

มากกว่าที่จะมานั่งเคียดแค้นกันไป ไร้สาระ

.........

กลับไปมัลดีฟส์รอบนี้อย่างน้อยก็ได้คำตอบให้ตัวเองอีกหลายๆอย่าง

อย่างน้อยก็คงต้อง

หยุด!!!

หยุดอะไรที่มันฝืนๆ

คงไม่พยายามกับใคร

กับพ่อหนุ่มคนดีนั่น ก็คงไปคุยกับเค้าให้รู้เรื่อง

ว่าเราคงฝืนกันไปไม่ได้

ไม่อยากทำร้ายใคร

ไม่อยากให้ใครต้องมาเป็นเหมือนที่เราเป็นตอนนี้

ไม่อยากเห็นแก่ตัว เก็บใครไว้ทั้งที่ไม่ได้รู้สึกอะไรเลย

แบบนั้น

การอยู่คนเดียวบางครั้งมันก็ดี

ดีมากๆ

อย่างน้อย....ความสงบ

การได้นั่งเงียบๆ

ก็ทำให้เราเจอคำตอบหลายๆอย่าง

ที่เราตามหามาตั้งนาน...ได้อย่างง่ายดายเลยละ

............

จะยิ้มแบบกว้างๆสักวันเชื่อสิ

อย่างแนนเศร้าอ่ะ ไม่นานหรอก

ขอบคุณเพื่อนๆนะ ที่เป็นห่วง

ทุกๆคนเลย

จะเอ่ยชื่อก็คงเอ่ยไม่หมด

แต่แบบ ถ้าไม่มีเพื่อนป่านนี้คงแย่หนักกว่าเก่า

......

สบายใจขึ้นแล้ว

ขอเวลาอีกนิด

แล้วอะไรๆมันคงจะดีขึ้น

ในวันที่ฉันเข้มแข็งพอ

โอ่ววว.....นางเอกม้ากมากไดวันนี้

เอาเหอะ

ชีวิตก็แบบนี้

จะสุขตลอด 24 ชั่วโมง ก็เซเว่นอีเลฟเว่นไปนิดส์