วันเด็กแห่งชาติ

...

เด็กน้อย

แม่เด็ก

และเด็กโข่ง

.

.

.

เดินทางมาพบกัน...ด้วยนัดหมายโดยพร้อมเพรียง

-*-

......................

ฟังเพลงเพราะก่อนเลยดีกว่า....^^

จากสาวน้อย Connie Talbot จ้า

......................

วันนี้มีนัดตอนเช้ากับสองสาว สองรุ่น...

พี่กานต์ คุณแม่ยังสาว..และน้องนิหน่า สาวน้อยวัยกระเตาะ ตึ่ง ตึง ตึ้ง

พี่กานต์เป็นเพื่อนคนไทยที่มัลดีฟส์ค่ะ พี่กานต์ทำงานอยู่คอนราดละ

ส่วนสาวน้อย นิหน่า นี่แนนเห็นแต่รูปตรงหัวนอนพี่กานต์มานานนม

เพิ่งจะเคยเจอตัวเป็นๆของหลานสาวก็วันนี้เอง

^^

จุดนัดหมายของเรา คือ MBK คุณแม่ยังสาวและน้องนิหน่า ผู้น่ารัก

เรานัดกันที่ MBK ตอนเที่ยงกว่าๆ แล้วก็เหมือนเคย แนนไปสายอีกตามเดิม

ไม่ไหวเลยตั้งแต่ไปอยู่มัลดีฟส์เนี่ย ติดนิสัยชิลๆแบบชาวเกาะมากไปหน่อย

รู้สึกเดี๋ยวนี้ทำอะไรก็กลายเป็นภาพสโลโมชั่นไปซะหมด

ไม่เหมือนตอนทำงานอยู่กรุงเทพที่มักจะเป็นคนที่ทำอะไรรวดเร็วและไม่เคยพลาดนัดเลยสักครั้ง

รู้ตัวเลยว่าต้องปรับปรุงตัวด่วน ปล่อยไว้นานๆ อีกหน่อยใครๆเห็นแนนเดิน...

คงเป็นแบบอารมณ์ตัวการ์ตูนเดินแบบภาพสโลโมชันแน่ๆ ฮ่าๆ

ถ่ายรูปในห้องน้ำอีกแว้วว...วิธีเดียวที่จะถ่ายครบสามคนได้อย่างง่ายดาย

เดินชอปปิ้งที่มาบุญครองกันเรื่อยเปื่อย

แนนแวะไปซื้อกระเป๋ากล้องแบบเป็นเป้ ตามที่แนนอยากได้

เป้รุ่นนี้สามารถใส่แลปทอปได้ด้วย ใส่กล้องและเลนส์ได้ด้วย...สบายเลย

เพราะปกติ ดิฉันจะเป็นบ้าหอบฟางตลอดศก ไปไหนที สามสี่กระเป๋าตลอด

ต่อจากนี้ก็สบายละ...ยุบสองกระเป๋า เป็นหนึ่งเดียว (กระเป๋ากล้อง+ กระเป๋าแลปทอป)

แต่ก็ยังเหลือกระเป๋านู่นนี่นั่น ที่ออกลูกมาอย่างไม่จบไม่สิ้น เง้อออ

บ้าหอบฟางจริงๆชั้น!!!

รูปจากเวบไซต์ค่ะ....ตัวจริงที่ซื้อมาเป็นสีดำ สวยเจิดเชียว

ขอบคุณ เครดิตรูปจากเวบ http://www.digitalcamerareview.com/ ขอบคุณคร๊าบบ

..............

ระหว่างทางคุณแม่ยังสาว กับคุณน้าเด็กโข่งก็ชอปกันซะจนสาวน้อยบ่นอยากจะกลับบ้านอยู่ร่ำๆ

แม่กับน้าเลยต้องหาทางล่อโดยพาไปเดินชั้นของเล่น

เออ..ได้ผลแหะ

เด็กกับของเล่นเนี่ย หนีกันไม่พ้นเล้ยย อิอิ

สาวน้อย นิหน่า กับโดราเอมอน น่าร้ากกก

สนุกใหญ่เลยสาวน้อย ^^

เราก็เลยตัดสินใจพานิหน่าไปชั้นของเล่นที่พารากอน เพราะแนนจะแวะไปจ่ายค่ามือถือด้วย

ระหว่างรอหลานเล่น ยัยน้าก็ถ่ายรูปไป

ถ่ายจนหลานงง จนพี่กานต์ต้องอธิบายว่า น้าแนนอ่ะบ้ากล้อง

ฮ่าๆๆๆ...หลานจะเข้าใจไหมเนี่ยพี่กานต์

เล่นกันจนหนำ นิหน่าก็ขอระบายสีตัวตุ๊กตาปูนปาสเตอร์ซะหน่อย

กิจกรรมยอดฮิตของเด็กๆจริงๆเลยเชียว

จำได้สมัยก่อนตอนเรียนมหาวิทยาลัย...ตอนนั้นรับจ๊อบเป็นครูสอนศิลปะเด็ก

(หน้าตาไม่ให้รักเด็กเลยใช่ม๊ะ อิอิ)

ตอนนั้นก็ได้พวกตุ๊กตุ่น ตุ๊กตาพวกนี้แหละ ช่วยชีวิต พิชิตพวกลิงๆทั้งหลาย

เด็กๆซนๆ เจองานศิลปะเข้าไปส่วนใหญ่จะอยู่นิ่งได้ไปชั่วขณะหนึ่ง

คอร์สที่แนนสอนตอนนั้นเป็นคอร์สของเด็กพิเศษ...แบบสมาธิสั้นอะไรอย่างนั้น

ก็เหลือเชื่อเหมือนกันที่ศิลปะจะทำให้เด็กๆมีสมาธิขึ้นได้จริงๆ ศิลปะ บำบัด ของแท้แน่เชียว

นิหน่าเลือกตุ๊กตาน้องหมาหอบตระกร้า น่ารักดี

งานนี้ระหว่างรอสาวน้อยระบายสี แม่กับน้าก็เลยเม้ากันเพลินเลย

สาวน้อยมีสมาธิดีมากในการระบายสี...ชอบจัง เวลาเห็นเด็กตัวเล็กๆแบบนี้ตั้งใจทำอะไรสักอย่าง

คือแบบดูเหมือนเค้าอยากให้ผลงานมันออกมาสวยๆแบบที่เค้าหวังไว้

ก็เลยตั้งใจทำแบบสุดฝีมือ...แถมสาวน้อยคนนี้ฝีมือใช่ย่อยด้วยน๊า

เห็นแบบนี้แล้วอยากมีลูกเลยนะเนี่ย ฮ่าๆๆๆ (ยังหาพ่อเด็ก...ที่ถูกใจ....ไม่ได้เลย หุหุ)

คุณแม่ยังสาว...สวยเด้ง สม่ำเสมอ อิอิ

หลานระบายๆ น้าก็ถ่ายๆ ^^

สามคนพ่อ แม่ ลูก ..... กร๊ากกก ไม่ใช่แล้ววว

ระหว่างรอหลานไม่มีไรทำ ก็เลยถ่ายรูปเล่นไปเรื่อยๆ

ฉากตรงนั้นสวยดี ทำแบบเด็กๆน่ารัก...มีหรือแนนจะพลาดกับการถ่ายรูปได้

งานนี้เลยลำบากพี่กานต์ ต้องเป็นตากล้องจำเป็นให้ชั่วคราว

ขอบคุณนะจ๊ะ

สู้ตายคร๊าบบ

ฉากตรงนั้นสวยดี ชอบๆ

นิหน่าแอบ งงๆ จะถ่ายไรกันหนักหนาคะ น้าแนน (บอกให้เรียกพี่ก็ไม่จำนะหนูนะ อิอิ)

รอๆๆๆ จนสาวน้อยระบายสีเสร็จ ก็ออกเดินกันต่อ

แต่ก่อนจะพ้นเขตุอาณาจักรเด็กไป สาวนิหน่าก็ขอเล่นต่ออีกสองสามอย่าง

เห็นแล้วอยากแจม....อยากเล่นด้วย

แต่น้าตัวใหญ่เกินพิกัด เป็นเด็กโข่ง ฮ่าๆๆ เค้าไม่ให้เล่นแล้ว

ก็มันน่ารักอ่ะนะ ของเล่นแต่ละอย่าง อิอิ

แวะเดินดูของอีกนิดหน่อย ก็ต้องแยกย้ายกันแล้ว เพราะเริ่มเย็น พี่กานต์ก็มีนัดต่อด้วย

ก็เลย บ้ายบาย กันที่ พารากอน

ก่อนลา สาวน้อยมีแอบกระซิบถามคุณแม่ยังสาวว่า

ตกลง...หนูต้องเรียกน้าแนน ว่า พี่แนน หรือ น้าแนน หรือเจ๊ (เค้าได้ยินแนนเรียกแม่เค้าอ่ะคะ)

ฮ่าๆๆ งานนี้ขำแตกเลย...พี่กานต์เลยบอกลูกไปว่า

อยากเรียกอะไรตามใจหนูเลยลูก....

แอบเสียใจเพราะนิหน่า เลือกจะเรียกน้าเหมือนเดิม กร๊ากกกก

....................

เสร็จจากภาระกิจพาเด็กน้อยเที่ยว

ก็มีนัดกับเด็กโข่งดูหนังต่อ

^^

เด็กโข่งฝึกงานที่ ZEN เลิกหนึ่งทุ่ม

หนังเข้า 20.20 แนนเลยเดินไปจองตั๋วหนังก่อน

วันนี้เราจะดูหนังเรื่องนี้กัน

แค่โปสเตอร์หนังก็สยองแล้วจ๊ะ

นั่งๆพักรอเจเจ เพราะเดินมาจากพารากอน มา CTW ร้อนโฮกมากมาย ขนาดเย็นแล้วนะเนี่ย

ก็เลยนั่งมันตรงหน้าโรงหนังนั่นละ

รอไปสักพัก...ยัยนี่ก็โผล่มา

ยัยหนูเจเจ....เด็กโข่ง

เหลือเวลาอีกนิดหน่อย เลยเดินไปหาอะไรทานกัน

เหลือเวลาอีกแค่สามสิบนาที เลยทานอะไรเร็วๆง่ายๆดีกว่า

จริงๆแล้วแนนยังไม่ได้ทานข้าวตั้งแต่เช้าเลย...มีแอบทานดันกิ้นโดนัท กับพี่กานต์ไปนิดหน่อย

หลังจากนั้นก็ไม่ได้ทานอะไรเลย (เหมือนจะผอม แต่อ้วนเหมือนเดิม ฮ่าๆ)

ก็เลยชวนเจเจ ทานแบลคแคนยอนนี่ละง่ายดี

แต่เจเจไม่ทานแล้วเพราะซัดโฮกซะเต็มเหนี่ยวก่อนมาเจอแนน

ก็เลยสั่งอาหารจานเดียวง่ายๆมา (เจเจแอบแจมด้วยนิดหน่อย)

ข้าวผัดแกงเขียวหวาน...ไม่ค่อยอร่อยอ่า T_T แล้วก็มีต้มจืดไรอีกอย่างนี่ละ ลืมถ่ายรูปมา

ระหว่างรอคิดเงินก็ถ่ายรูปเล่นกันไปเรื่อย

แนนเอาแว่นตี๋ใหญ่ที่พึ่งซื้อมาอวดเจเจ...ถ่ายรูปเล่นกันอย่างฮา เหอๆ

เจ๊ใหญ่....เปรี้ยวม๊ะน้อง...(เหม็นเปรี้ยวละไม่ว่า ฮ่าๆ)

โอ้ย...แว่นทิ่มตา (- - ")

นิตยสารในร้านนี่แหล่มมาก....หนุ่มทั้งนั้นเยยย ป้าอยากกินเด็ก กิกิ

....................

และแล้วก็ถึงเวลาหนังฉาย

หลังจากนั้น

เกือบๆสองชั่วโมง

ที่มีแต่ความ...

อึ้ง

ทึ่ง

อรึ๋ยยยย

.

.

.

และ

แหวะ....(- -")

......................

ใครไปดูมาแล้วบ้างอ่ะคะหนังเรื่องนี้

อยากบอกว่าแนนดูไม่คุ้มเลยอ่ะ

หนัง 140 บาท ต่อที่นั่ง แนนดูไป 70 บาทเอง

ที่เหลือ อีก 70 บาท ปิดตาเพราะมันน่ากลัวเกิ๊น

คนทั้งโรงนั่งกันแบบเงียบกริบเลย....สยองมากๆ

โอยย.....ไม่ชอบเลยอ่ะ จะอ๊วก

เดินออกมาจากโรงหนังกับเจเจ เดินอึ้งๆกันสองคนพี่น้อง

หนังมันน่ากลัวมากเลยให้ตายเหอะ

แถมภาพที่สยองๆอีก

เจเจหันบอกพี่แนนหนูอยากอ้วก....แนนก็เลยหันกลับไปตอบว่า พี่ก็เหมือนกันวะ

ฮ่าๆๆๆ เลยพอกันเดินเข้าห้องน้ำ พักใจกันสักครู่

สยองจริงจริ๊งงง แม่เจ้า

อื้อออ..........มันน่ากลัวมากเลยอ่ะคะท่านผู้ช้มมมมมม

......................

จบดีกว่านะ

นับวันอัพไปอัพมาชักเพี้ยนหนักขึ้นทุกที ฮี่ๆ

......................

ก่อนจาก...เมื่อวานมีคอมเม้นโดนใจจากพี่สาวในไดอารี่คนหนึ่ง

ซึ่งแนนชอบในแนวความคิดของคุณพี่ท่านนี้มากๆเลยคะ

และยังแอบชอบระบบในการดำเนอนชีวิตของพี่เค้ามากมาย

^^

ยู อาร์ มาย ไอดอล เลยนะคะ

พี่เค้ามาทิ้งเม้นไว้ว่า

แนะนำคนอื่นได้เพราะ ผงไม่ได้เข้าตาเราเองไงค่ะ
พอเข้าตาเรา เราก็ต้องให้คนช่วยเขี่ยให้
หากใจแข็งหน่อยก็มองกระจกเขี่ยเอาเอง.....เข้าใจใช่ไหมค่ะ

อื้มม....ม

โดนเลยค่ะ พี่จิ ขา

เรื่องบางเรื่อง...เราก็ต้องใจแข็งเขี่ยมันออกด้วยตัวเราเอง

ให้คนอื่นเขี่ย...มันออกไม่หมด หรือไม่ก็เขี่ยไม่โดนผงนั่น

ขอบคุณค่ะพี่..

กระจ่างเชียว

^^

......................

ไปอ่านการ์ตูนต่อดีกว่า

ช่วงนี้ติดการ์ตูนหนัก ^^

วัยกระเตาะ ตึ่ง ตึง ตึ้ง

อ่านมาตั้งแต่ตอนเรียน มหาวิทยาลัย ปีสาม

อ่านตอนนั้นมันออกถึงแค่เล่มห้าเอง...แล้วก็หายไปเลย

วันก่อนเดินผ่านร้านการ์ตูนเลยเหมามาเลย 14 เล่ม

(จนบัดนี้ มันออกมาแค่ 14 เล่ม เองอ่ะคะ )

กี่ปีแล้ว ไม่อยากนับ นานจัด...สงสัยจนแนนนแก่ก็ยังไม่อวสานเลยมั้งเนี่ย

^^

ทริปสีชังอาจจะเลื่อนไปก่อนนะจ๊ะ ยังไม่มีอารมณ์อัพ ขออ่านการ์ตูนก่อนน๊า ^^

..................

แต๊แน้วว

ขอให้ Happy และอิ่มเอมกับความสุข กันทุกๆคนนะคะ...

เลิฟ เลิฟ

รายงานโดย

แนนศรี....สามเมาดิบ จ้า

....