รูปเก่าเก็บ

รีบอัพตามบัญชาของพี่โบว์ ก่อนที่รูปจะเน่านะคะ

ค่อยๆทยอยอัพทีละวันสองวันนะจ๊ะ

ทริป สีชัง แปะไว้อีกวัน

แทรกด้วยไดอารี่วันนี้ก่อน....เหตุเพราะ

รูปมันน้อยกว่ากันเยอะ

-*-

...........................

เปิดเพลงนี้...ไห้คนสนิท

เดอะสตอรี่ออฟเลิฟ...ตอนท้ายไดนะจ๊ะ

..........................

อ๊ะๆ เริ่มด้วยวันนั้น

ไป CTW กับ เจเจ อีกละ ฮ๋าๆ

ก็บอกแล้ว ช่วงนี้ไปไหนมาไหนกะน้องสาวคนนี้บ่อยมากๆ

จริงๆแวะไปทำธุระนิดหน่อย

แล้วก็แวะเดินเล่นด้วย

วันนั้นเดินกันจนขาแทบหลุดเลย

ห้องน้ำอีกแว้ววว อิอิ

นี่ชั้นเป็นอะไรกับห้องน้ำเนี่ย...

เพราะเริ่มจาก CTW  > แพลตินัม แล้วก็ต่อด้วย> พันทิพย์ พลาซ่า

เสร็จจากนั้น....โลกก็หมุนกลับ

เป็นพันทิพย์พลาซ่า > แพลตตินัม > CTW

ฮ่าๆ ขาแทบหลุดแหนะ เดินเยอะเกิ๊น

แวะทานไอติม ดับร้อน เมืองไทยร้อนเกิ๊นนน

ซึ้ง...ชิ้งง

........

ส่วนนี่ อีกวันหนึ่ง ที่เคยแปะรูปไว้ก่อนไดอารี่จะเต็ม

วันนั้นนัดเพื่อนๆที่ทำงานที่แรกมาเจอกัน

แต่ก่อนเจอกลางวันแนนแวะเดินแพลตินัมกับพี่ที่เป็นเทอราพิสที่คอนราดก่อน

พี่เค้าแวะมาพักร้อนเหมือนกัน ชอปกันเพลินเลย

ชาวเกาะเหมือนกัน อัดอั้นๆๆ

ออกจากบ้าน...พร้อมแซบ

วิว...จากแพลตตินัม

แวะทานอาหารกลางวันกัน แนนต้องนี่เลย หมูสะเตะ โฮกมากกก อยากกินอีก

ดูท่าเจ๊กานต์กิน รับประกันความอาหย่อยยย มากๆ

สวยดีมุมนี้

.................

เสร็จแล้วเย็นๆก็ไปเจอพี่ๆที่ทำงานที่แรก

ก็เหมือนเดิม อบอุ่น หัวเราะ และสุขๆ เหมือนเคยๆ

เนี่ยละน๊า เวลาเจอคนคุ้นเคยทีไร....ไม่ต้องพูดอะไรก็มีความสุขแล้ว

เวอร์ไปไหมชั้น อิอิ

สมาชิก...พี่หน่อย พี่โบว์ โอเล่ น้องบัว

เจ๊แก้วก็มา

เรานัดทานอาหารเย็นกันก่อนที่ร้านอาหารเกาหลี ปิ้งๆย่างๆ ที่ชั้นใต้ดิน ตึกชาญอิสระ2

ร้านชื่ออะไร แนนจำไม่ได้อีกแล้วคร้าบบบ เก็บรูปไว้นานเกิน ฮ่าๆ ลืมเลย

แต่ร้านนี้หาไม่ยากนะ แค่เดินเข้าตึก กลิ่น ปิ้งๆย่างๆก็ลอยให้เดินตามหาได้ไม่ยากแล้วละ

อาหารก็อร่อยใช้ได้ แถมพอทานเสร็จหัวก็เหม็นใช้ได้เช่นกัน ฮ่าๆ

รับประกันกลิ่นโดยแดจังกึม!!!!

รูปหมู่...

และ หมู่ อีกสักรูป...

.

.

.

.

ทานอาหารเย็นกันอิ่มแล้ว ก็ต้องตบท้ายด้วยของหวาน

เจ๊หน่อย เจ้าแม่ของอร่อย เธอเสนอร้านนี้ค่ะ

ถูกใจสาวชาวเกาะที่สุดเลยยยย

ร้านแต่งออกแนวมอรอคโค

สวยแบบแขกๆ....พาลให้นึกถึงมัลดีฟส์มากๆ

การตกแต่งนี่สไตล์น้องๆมัลดีฟส์เลยละ แขกแบบนี้

ได้ข่าวว่าบ้านนี้เป็นบ้านเก่าแล้วเอามาดัดแปลงเป็นร้านอาหาร

เมนูในร้าน่ารักดี เอามาเมนูมาม้วนๆใสขวดไว้ เวลาจะสั่งทีก็ยกขวดมาเป็นเซ็ตๆเลย อิอิ

ภายในร้านก็แบ่งเป็นสองส่วน คืออินดอร์ และเอ้าท์ดอร์

เอาท์ดอร์บนโต๊ะ จะมีบารากุให้สูบกันได้สบายๆชิลๆกันทุกโต๊ะเลยด้วย

แต่เราเลือกนั่งข้างในแทน เพราะอากาศวันนั้นร้อนเกิ๊น นั่งข้างนอกคงเหงื่อท่วมตาย

อ้วนๆ

ร้านนี้ที่ดังๆเจ๊หน่อยบอกว่าก็คงเป็นชาจากที่ต่างๆ

เราสั่งชามาสามแบบ

พี่โบว์สั่งมิ้นที

ส่วนแนนกะพี่หน่อยสั่งชาไรอ่ะ ฮ่าๆๆ ลืมอีกแล้ว

ชาผลไม้ไรสักอย่างนี่ละ ก็หอมๆดี

เวลารินชานี่ต้องรินให้มีฟองๆแบบตุรกีด้วยนะ ถึงจะได้อารมณ์แบบตุรกีแท้ๆ

เจ้าของไดนั่งอ้วนอยู่นี่ละจ๊ะ

เราสั่งเค้กมาชิมด้วย

แต่...แนนว่าไม่ค่อยอร่อยเท่าไหร่อ่ะนะ

รสชาดใช้ได้อยู่...แต่ก็ไม่ได้แบบ อร่อยอื้มมมม อะไรขนาดนั้น

บรรยากาศแบบแขกๆ

คิดถึงมัลดีฟส์เลยนะเนี่ยแต่งร้านแขกๆแบบนี้

เจ๊โบว์เม้าแตก

อันนี้เจ๊หน่อยกะพี่โบว์ เค้าลงหุ้นกันหิ้วของมาขาย มีของแบรนด์เนมหลายรายการ ใครสนใจติดต่อสองเจ๊ได้คะ

แนนเสียตังเลยอ่ะวันนั้น งือๆๆ แต่บรัชของเบเนฟิต หอมชนะเลิศ

เออ..ตอนเดินไปเข้าห้องน้ำแอบขนลุกด้วย

เพราะอย่างที่บอกว่า เค้าเอาบ้านเก่ามาทำเป็นร้านอาหาร

ลักษณะก็แบบเหมือนคฤหาสดัดแปลงไรแบบนั้น

ตอนเดินไปเข้าห้องน้ำแอบขนลุกอ่ะ เพราะทางเดินไปมันแบบเหมือนในบ้านแล้วมืดๆอ่ะคะ

แล้วก็มีห้องเล็กห้องน้อยเต็มไปหมด

โอยให้อารมณ์บ้านคุณท่านมากมาย น่ากลัว บรึ๋ยย

อย่างนี้ถ้าต้องมาอยู่บ้านใหญ่ๆแบบนี้จริงๆจะเดินหากันทีจะหากันเจอไหมเนี่ย

อาจจะต้องใช้วอคกี้ทอคกี้เลยนะนั่น ฮ่าๆ

(โชคดีบ้านเราเล็กๆและอบอุ่น ตะโกนเรียกทีเดียวก็ดังลั่นบ้านละ อิอิ)

นั่งทานไป ก็นั่งเม้ากันไปเรื่อยเปื่อย

เรื่องนู้น เรื่องนี้ ตามประสาคนไม่เจอกันนาน

เพื่อนๆกลุ่มนี้คอนเฟิร์มเลยว่า น่ารักกันทุกคน

คบกันมาตั้งแต่แนนทำงานใหม่ๆ จนตอนนี้ก็ต่างคนต่างมีที่ไป

เหลือทำงานที่บริษัทเดิมแค่ไม่กี่คนเอง ที่เหลือก็แยกย้ายกันไปตามเรื่องตามราว

................

โหมดเรื่องความรัก

-*-

วันนี้ได้รับรู้เรื่องความรักของคนสนิทมากๅ คนหนึ่ง

ฟังไป น้ำตาจะไหล

และรู้สึกเข้าใจ คนสองคนนี้ เป็นอย่างมาก

เพราะเรื่องแบบนี้ มันเคยเกิดขึ้นกับแนน ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

เพียงแต่เรื่องที่รับฟังมา

มันอาจจะเลวร้ายกว่าเรื่องที่แนนเคยเจอ มาหลายล้านเท่านัก

ฟังแล้วได้แต่อึ้ง...

แต่นะเรื่องอย่างนี้เราคงออกความเห็นอะไรไม่ได้ นอกจากจะปลอบใจกันไป

คำพูดที่แนนมักจะบอกทุกๆคนที่มาปรึกษาเรื่องนี้กับแนนอยู่เสมอ

(ปรึกษาชั้นจัง ปรึกษาคนที่ไม่เคยประสบความสำเร็จเรื่องนี้เลยเนี่ยนะ ฮ่าๆ)

แนนมักจะบอกว่า

อยากทำไรนะ ทำไปเลย ถามหัวใจตัวเอง แล้วทำไปอย่างที่มันต้องการ

ไม่ต้องไปคิดถึงใคร ไม่ต้องไปแคร์อะไร ให้เอาตัวเอง และหัวใจ เป็นที่ตั้งก็พอ

มันอาจจะเหมือนว่าเราเห็นแก่ตัวนะ แต่ถามหน่อย

คนเรา เกิดมา จะตายเมื่อไหร่ ใครจะไปรู้

เพราะฉนั้น...ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ ก็จงทำตามเสียงหัวใจของตัวเองเถอะ

ถามใจตัวเอง

อะไรที่มันฝืนๆ....จะทำ ทำไม???

อะไรที่มันทรมาณใจตัวเอง....จะทำ ทำไม???

ตัวเราเอง ย่อมรู้ใจเราดีที่สุด

จริงไหมคะ

^^

มารับรู้เรื่องแบบนี้เข้า เรื่องที่แนนเจอมา กลายเป็นเรื่องขี้ประติ๋วหลิวไปเลยอ่ะ

..............

แต่นะ...ยายแนนเอ้ย

แนะนำคนอื่นนี่เก่งจัง ทีเรื่องตัวเองเนี่ย แป้กตัลหลอดดดดดดดดดดดดด ฮ่าๆๆ

เอาเหอะ อยู่ย่างนี้ก็มีความสุขดี จริงๆนะ

..............

อ่อ อันนี้บันทึกไว้นิด

วันก่อน มีนัดไปทานข้าวกับแฟนเก่ามา

อารมณ์ตอนเจอ...ก็เฉยๆนะ มีเขิลๆนิดหน่อย เพราะเราไม่เจอกันนาน

ก็ดีใจ ที่วันนี้เรายังเป็นเพื่อนกันได้อยู่

และดีใจ...ที่เราเปลี่ยนสถานะ จากแฟน มาเป็นเพื่อนเหมือนทุกวันนี้

ไม่ใช่ใครไม่ดี ไม่ใช่เธอผิด หรือชั้นผิด

แต่ชีวิต คนทุกคน ใช่จะคลิ๊กกันลงได้เสมอไป

พอเลิกกันไปแล้ว

แนนกลับรู้สึกว่า...เราน่าจะเป็นเพื่อนกันซะตั้งนานแล้วนะ มากกว่าเป็นแฟนอีก

แต่ก็ดีใจ ที่ในช่วงเวลาหนึ่งเคยรู้จักคนแบบเธอ

เธอเป็นแฟนคนเดียว ที่ชั้นเลิกไป แล้วชั้นไม่ได้ร้องไห้ ฟูมฟาย เหมือนทุกๆครั้ง

นี่ละมั้ง...ที่เค้าเรียกว่า เข้าใจหน่ะ

เนอะ

^^

ไว้ว่างๆเจอกันอีกนะ ถ้าเข้ามาอ่านอ่ะ

แต่...อย่าให้แฟนแกรู้นะ เด็วเค้าตามมากินหัวช้านนน ฮ่าๆ

ฝากบอกเค้าด้วย ชั้นไม่ได้คิดอะไรกับแกแล้ว เด็วฟ้าผ่า ฮ่าๆ

............

เรื่องความรัก นี่ไม่เข้าใครออกใครจริงๆ

ถ้าชั้นเป็นโสดไปตลอดชีวิตเนี่ย....ชั้นจะเหงาไหมนะ

.

.

จบดีกว่า

เริ่มยืดยาว

ชื่อรูป....ดำ ด้ำ ดำ

..............

สาวชาวเกาะ รายงานจ้า