ทะเลเหงาๆ

 

สวัสดี

และ

แฮปปี้ วาเลนไทน์ เดย์

ย้อนหลัง สำหรับทุกๆคนนะคะ

 

 

เอาเรื่องอะไรก่อนดี

อืม...

 

 

...

เรื่องไดอารี่ ออนไลน์

ขี้เหงา เล่มนี้ ก่อนละกัน

....

 

จากตอนแรก ความตั้งใจคือ ว่าจะเลิกเขียนไปเลยจริงๆ

ด้วยว่า

ท้อใจ ในหลายๆเรื่อง แถมช่วงนี้อาการเจ็บหน้าอกก็กำเริบหนัก งานก็ยุ่งๆขึ้น

แล้ว เรื่องหลายๆอย่างที่แนนเอามาเขียนลงได  ก็เป็นเรื่องแบบส่วนตั้ว ส่วนตัว

ซึ่งบางที มันก็ไม่น่าเอามาเขียนลงไดเอาซะเลย

(อารมณ์มันพาไปอ่ะนะ บางที)

 

 

อารมณ์ของคนเราในบางครั้ง

ก็ขึ้นๆลงๆ

ยิ่งมนุษย์ ที่ได้ชื่อว่า เพศหญิงแล้วด้วยละก็

อารมณ์ยิ่งมีอัตราการปรวนแปรค่อนข้างสูงส่ง

 

ไดอารี่ออนไลน์เล่มนี้

ก็เหมือนเป็นเพื่อนสนิทคนหนึ่งของแนน หลายๆครั้งที่มีเรื่องไม่สบายใจอะไร

ไดอารี่เล่มนี้

ก็เหมือนเป็นสถานที่ระบายความรู้สึกต่างๆ ณ ขณะนั้น

ทั้งอารมณ์ โกรธ เหงา เศร้า รัก

หรืออารมณ์บ้าบอคอแตก ก็มีให้อ่านกันอยู่บ่อยๆ

 

มันก็คงจะเป็นเรื่องส่วนตัวอยู่ ถ้าไดอารี่เล่มนี้

เป็นเพียงแค่สมุดกระดาษ

ที่เราอยากจะระบายอารมณ์ ด่าคนที่เราไม่พอใจ

หรืออะไรๆก็ได้เพราะเขียนไป...สุดท้าย ก็มีแต่เราเองเท่านั้นที่ได้อ่าน

เพราะเขียนไป...สุดท้ายก็มีแต่เราเองเท่านั้นที่รู้

 

 

แต่จุดหนึ่งที่ต้องยอมรับก็คือ

ไดอารี่เล่มนี้

มันเหมือนเป็นสถานที่สาธารณะ การระบายอะไรออกไปในบางครั้ง

โดยจะตั้งใจ หรือไม่ตั้งใจก็ตาม มันก็นำมาถึงความกระทบกระทั่ง

ที่ส่งผลถึงใครๆอีกหลายๆคน โดยที่เราเองก็ไม่ได้ตั้งใจให้มันเป็นแบบนั้นเลยด้วยซ้ำ

 

 

เลยมานั่งลองคิดดู

จริงๆตั้งแต่เริ่มเขียนไดอารี่เล่มนี้

ก็อยากเขียนอะไรๆที่เกี่ยวกับมัลดีฟส์มากกว่าที่จะเป็นเรื่องส่วนตัว

 

แต่นะ

หลายๆครั้งอารมณ์มันก็พาไปให้ระบายเรื่องบางเรื่อง แบบ..ไม่ตั้งใจ

ทำให้ไดอารี่...บางหน้าของสาวชาวเกาะนี้ ไม่น่าอ่านและไม่น่าจดจำมากนัก

 

 

ก็เลยตั้งใจ....ในตอนแรกว่า

คงไม่เขียนต่อแล้ว

เพราะเขียนไป

วันไหน อารมณ์หงุดหงิดขึ้นมาอีก

ก็พาลจะให้ระบายเรื่องที่ไม่น่าอ่านลงในไดอารี่เล่มนี้อีกในทีสุด

 

 

แต่พอมานั่งนึกๆดู

แล้วกลับเสียดาย

เสียดายกับอะไรหลายๆอย่าง.....ที่เกิดขึ้นในไดอารี่เล่มนี้

 

 

ทั้งเพื่อนๆที่น่ารัก

ที่เราได้เริ่มรู้จักกันผ่านไดอารี่ออนไลน์เล่มนี้

และความทรงจำต่างๆ แม้ไม่นานเท่าไหร่

แต่มันก็รู้สึกโหวงๆนะ ที่ต้องมาคิดว่า ต่อไปนี้ จะไม่แวะเวียนมาที่ไดอารี่เล่มนี้อีก

ปกติเคยเปิดอ่านอยู่ทุกวัน

ตื่นมา เปิดคอม เข้าไดอารี่คลับ ดอท คอม

มันเหมือนกับเป็นกิจวัตรประจำวันที่ขาดไม่ได้ไปซะงั้น

 

 

เลยแบบ

ขอทำอะไรตามแบบ...แนนๆ ดีกว่า

ทำอะไรที่เราสบายใจ

เขียนอะไรในแบบเราๆ

แบบนั้น

 

 

แม้จะอัพไม่บ่อยเท่าเมื่อก่อน

แต่สัญญาเลยว่า

ฟ้าสวย

ทะเลใส

หาได้จากไดอารี่เล่มนี้อีกแน่ๆคะ

อีกไม่นานมันจะกลับมา

ฮ่าๆๆ

แต่ไม่รู้เมื่อไหร่นะ

^^

 

.....

 

ขอบคุณทุกคนด้วยนะคะ ที่ถามไถ่กันมา ตั้งแต่เขียนหน้าประกาศปิดไดไป

ขอบคุณมากมายจากใจเลยคะ

อ่านคอมเม้นของเพื่อนๆพี่ๆ แล้วน้ำตาพาลจะไหล

ซึ้งจริงๆพับผ่าสิ

อ่านแทบทุกวัน แต่ตอนนั้นฟีลมันไม่อยากคอมเม้นกลับของใครทั้งนั้น

รออารมณ์คงเส้นคงวากว่านี้ จะแวะไปเยี่ยมให้หายคิดถึงกันทุกไดเลยค่ะ สัญญาๆๆ

 

......

อ่ะ

เรื่องอะไรต่อดีละ

เออ เรื่องนี้ดีกว่า ฮาดี

เค้าเรียกว่า

ทุขลาภ รับขวัญ วันวาเลนไทน์

ฮ่าๆๆ

.....

 

คืองี้...ออกตัวก่อนเลยว่า นี่เป็นวาเลนไทน์แรกในรอบหลายๆปี ที่แนนโสด

ตั้งแต่มีแฟนคนแรกมา

นี่เป็นปีแรก ที่เดี๊ยนโสดสนิทแบบนี้

 

คือแบบ

พอเทศกาลนี้ทีไร

ไม่มีปีไหน ที่จะไม่มีคนรัก แบบปีนี้

แต่นะ รอบนี้สงสัยกามเทพจะชอบเล่นเกมส์แจคพอร์ต

ทำเอาสาวชาวเกาะ อกหัก น้ำตาคลอ

มันกลางเทศกาลแห่งความรักซะงั้น

 

อย่างเศ้ราอ่ะคะ เพื่อนๆขา

 

ตอนแรกก็ไม่อะไรแล้ว แบบเออ โสดก็โสดวะ

โสดชั้นก็มีความสุขได้

หัวเราะเคล้าน้ำตาซะงั้น

ก็เลยไปฉลองความโสดกับเพื่อนซะหน่อย

ดื่มกันไปเยอะพอสมควรเลย

แถมน้ำตาแตกอีกต่างหาก เห้อ

อารมณ์แบบเมากรุ้มกริ่มได้ที่เลย

ตอนเดินกลับมาเอาของที่ห้อง จริงๆคือลืมโทรศัพท์ไว้

 

ก็ป๊ะกะสิ่งหนึ่งวางอยู่บนเตียง

ตอนแรกงงๆ ใครเอาถุงไรมาวางบนเตียงชั้นวะ

 

คือจะบรรยายให้ฟังนะคะ

ห้องพักพนักงานที่นี่คือตจะต้องแชร์ห้องกับรูมเมทคนอื่นๆ

แล้วเตียงที่แนนนอนเนี่ย ที่คอนราดแจะใช้เป็นเตียงสองชั้น

แนนจะนอนชั้นล่าง

ปกติแล้วเนี่ย เตียงดิฉันก็จะอัดแน่นด้วยหมอนใบใหญ่ ใบเล็ก

ตุ๊กตุ่น ตุ๊กตา ผ้านวม แน่นไปหมด

 

แถมมีชั้นวางหนังสืออ่านเล่น

วางอยู่บยนเตียงอีก

ทั้งหมดนี้อัดกันอยู่บนเตียงสองชั้นขนาดเล็กเตียงนี้

 

แต่วันนี้ กลับมีห่อของขวัญประหลาดมาวางอยู่

วางตอนเที่ยงคืนก่อนวันวาเลนไทน์

วางแบบงงๆว่าใครส่งมาให้ฟร่ะ

 

 

สภาพห่อของขวัญไม่ต่างจากถุงขยะใบใหญ่ๆ

ต่างก็คือมันห่อด้วยกระดาษห่อของขวัญสีชมพู แปร๋นแหล๋น

ฮ่าๆๆ

 

อ่านการ์ดที่แปะไว้หน้าถุง

แล้วก็แอบอมยิ้มตามไม่ได้

ขอบคุณ ที่ยังรักฉัน ในทุกๆเทศกาลแบบนี้

ขอบคุณนะคะ

ที่ไม่เคยจะลืมกันเลย ไม่ว่าฉันจะเปลี่ยนไปแค่ไหนก็ตาม

 

 

รีบแกะถุง ประหนึ่งเด็กดีใจที่ได้ของขวัญ

แล้วก็ป๊ะ กับเจ้านี่

 

แทแด๊นนน....

 

ทะเลเหงาๆ

แมวน้อยคิตตี้...ตัวใหญ่เบิ้ม

 

 

(ตัดรูปได้ทุเรศมาก

ฉากไม่สวย แถมไม่มีอารมณ์จะแต่งรูปอีก

ช่างมันเถอะนะคะ

เหอะๆ)

 

 

น้ำตาไหล...

เพราะเราเคยบอกเค้าเมื่อนานมาแล้ว

ว่า

ซื้อให้หน่อยๆๆๆๆๆ

เอาตัวใหญ่สุดนะ

I Love Kitty

ไม่นึกว่าเค้าจะจำได้

T_T

 

 

ทะเลเหงาๆ

เอามือหมีมหาภัย ที่ไอ้กี้ให้เป็นของขวัญวันเกิดมาเป็นอุปกรณ์ประกอบฉาก เป็นคิตตี้พิฆาต ว๊ากกกก

 

 

ที่ว่าเบิ้มนี่มันเบิ้มจริงๆนะ

คือเบิ้มแบบ....เวลาเอามันนั่งบนเตียง

นี่หัวชนเตียงชั้นสองเลย

ขนาดคนนั่งยังไม่ชนเลยอ่ะ ตุ๊กตาจะตัวใหญ่ขนาดไหน

ก็ได้แต่อมยิ้ม

ยิ้มทั้งน้ำตา

แล้วก็ตะโกนออกไปว่า

เปลี่ยนคนให้กุจะดีใจมากกว่านี้น๊าาาาา

ฮ่าๆๆ ซะงั้น

 

""""

 

ปัญหาที่ตามมา มันเกิดเพราะความใหญ่เบิ้มของน้องคิตตี้นี่ละ

เพราะปกติแล้ว เตียงสองชั้นแบบนี้ นอนคนเดียวก็แทบจะล้นอยู่แล้ว

แถมสมบัติพัดสถาร หมอนมุ้ง หนังสือ จิปาถะของแนนอีก

จะเอาน้องคิตตี้ไปซุกส่วนไหนของโลกวะเนี่ย

 

น้องฟิลิปปินรูมเมทบอกว่า

ยูก็เอาน้องคิตตี้นอนบนเตียงสิ

แล้วยูก็ลงไปนอนพื้นซะ

ไอเดียน่าตบดีแท้ ฮ่าๆๆๆ

 

 

ทะเลเหงาๆ

อย่างโทรมอ่า

 

 

คืนแรกก็เลยลองนอนกอดน้องคิตตี้ไปทั้งเตียงแคบๆแบบนั้น

นอนตอนแรกก็นะ เออดีๆๆ น้องตัวนุ่มนิ่มดี ชอบๆๆๆ

แต่ผลที่ได้เมื่อตื่นมาตอนเช้าก็คือ

เหมือนโดน ผีอำ อ่ะ

ฮ่าๆๆๆ

เหมือนใครมานอนเบียดทั้งคืน

เด็วทับแขน เด็วทับขา

เด็วทับอก

ยิ่งหายใจลำบากๆอยู่ ฮ่าๆๆ

เล่นเอาน่วม ระบมไปทั้งตัวเลยตอนตื่นมาตอนเช้า

TT

 

 

ทะเลเหงาๆ

อกหักแอ๊บแบ้ว กร๊ากกก

 

 

ตกลงไอ้คนที่มันส่งมาให้มันเล่นคุณไสย์ใส่คิตตี้ป่าวเนี่ย

ฮ่าๆๆๆ

เอาคืนตอนชั้นหลับ

ทุขลาภแท้ๆแนนเอ้ย

 

เอาน่า

อย่างน้อยวาเลนไทน์นี้ก็ไม่ได้มีแต่น้ำตา

ก็ยังมีเรื่องอะไรขำๆ มาทำให้ชีวิตไม่น่าเบื่อเกินไปนัก

 

ทะเลเหงาๆ

 

 

ส่วนเรื่องความรัก

อย่าถามเล้ย...เหอๆ

เด็วบ่อน้ำตามันจะแตกอีก

เจ้าน้ำตาจริงๆ พักนี้

 

 

ทะเลเหงาๆ

 

 

........

 

ส่วนวันวาเลนไทน์ของแนน

ปีนี้ ก็ไม่มีอะไรมาก

เช้าตื่นมาไปทำงาน

ส่วนตอนเย็นๆ

เพื่อนๆก็ไปฉลองกันกับแฟน

ส่วนแนน ก็นั่งหง่าวอยู่ห้อง

ตอนแรกกะจะนอนแล้ว ปวดหัว มึนๆ งงๆ

แต่มีโทรศัพท์จากเพื่อนให้ไปเป็นช่างภาพให้หน่อย

พอดีที่คอนราด เค้าจัดงานอีเว้น แฟชั่นโชว์ วาเลนไทน์

ก็เลยเด้งดึ๋งจากเตียง...อาบน้ำ สะพายกล้อง แล้วก็วิ่งไปที่บาร์แขก

ถ่ายรูปไปเยอะใช้ได้

งานสนุกดี สถานที่สวย โรแมนติก

เสร็จแล้วก็มีดื่มต่อกันนิดหน่อย

แล้วก็กลับห้องมานอน....จบ

 

รูปเอาไว้จะมาโชว์ในไดหน้าต่อไป

ไว้ทำรูปเสร็จเดี๋ยวจะเอามาให้ดูกันนะคะ

อ่อ

ยังมีรูปค้างจากทริปที่เไปเที่ยวเกาะมันดุอีก

อัพกันตายไปข้างหนึ่ง

 

 

แล้ววาเลนไทน์ของเพื่อนๆเป็นยังไงกันบ้างคะ

ไปฉลองที่ไหนกันมา

ขอให้ความรัก อบอวลอยู่ใกล้ๆตัว ทุกคน ทุกท่านเลยนะคะ

 

.....

 

ความรักคือสิ่งสวยงามเสมอ

เชื่อชั้นสิ!!!

 

....

 

 

 ทะเลเหงาๆ

คิดถึงเสื้อแฝดอีกตัว อย่าเอาไปทำผ้าขี้ริ้วนะคะ T_T

 

 

ด้วยรัก

สาวชาวเกาะ ตัวดำๆ คนเดิม ค๊า

 

     Share

<< ก่อนจะถึงวันแห่งความรักหนีรักไปพักร้อน >>

 

 

 

Posted on Sat 16 Feb 2008 1:12
 

 

เรื่องทั่วๆไปของฉัน
ช่วง....ทดเวลาบาดเจ็บ
สาวชาวเกาะพาทัวร์เกาะมันดุ
และแล้วโลกนี้ก็เจริญขึ้นอีกหนึ่งระดับ
หนีรักไปพักร้อน
ทะเลเหงาๆ
ก่อนจะถึงวันแห่งความรัก
ปิดไดอารี่
Imperfect....Woman
เอาให้สา....เอาให้สม
ฉัน กับ เธอ
 

 


 

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh